Kok Robert van Baaren werkt inmiddels ruim een maand bij Stichting Dagbesteding Krimpenerwaard, maar het voelt voor de Schoonhovenaar al helemaal vertrouwd.
Voorheen verdiende Robert 27 jaar lang zijn geld als kok in restaurants. “Ik heb in mooie zaken mogen werken, maar op een gegeven moment was het pijpje leeg en raakte ik langzaam maar zeker in een burn-out situatie terecht. Dat proces verliep sluipenderwijs. Had vooral met de werkdruk te maken. Die werd me teveel. Alles moest snel snel snel volgens een strak schema. En dat jaar in jaar uit met lange werkdagen en een hoop stress. Dat is lang goed gegaan, tot het niet meer ging. En toen was het klaar.”
Het was zijn goede vriend en kok-collega Danny die hem wees op Stichting Dagbesteding Krimpenerwaard. “Danny werkt al jaren met veel plezier voor SDK en zei mij dat het helemaal geen verkeerde zet zou zijn om daar te solliciteren. Dat heb ik gedaan. Eerst liep ik een tijdje met Danny mee als vrijwilliger in de keuken van Springer in Schoonhoven. Zo kon ik ontdekken of het werken met mensen met een verstandelijke beperking me zou liggen. Na een paar weken wist ik het: in deze job als kok/begeleider wil ik verder. Het gaf me rust en energie. Ook fijn: je hebt te maken met overzichtelijke werkdagen en bent ’s avonds lekker bij je gezin. Niet veel later werd ik aangenomen voor een fulltime baan. Ik werk nu in project Café en Suite in Bergambacht. In het begin moest ik even wennen aan het feit dat ik vooral begeleidend actief ben bij het klaarmaken van de lunchgerechten. Die maken de deelnemers immers. Nu ik een dikke maand zo bezig ben, geniet ik enorm van mijn nieuwe rol. Ik ben tot de conclusie gekomen, dat ik in deze baan en binnen deze mooie organisatie pas. De sfeer binnen de stichting is warm en sociaal. Met z’n alleen doen we mooi en zinvol werk. Ik haal er veel voldoening uit.”
Robert, getrouwd en vader van twee zoons, trekt er in zijn vrije tijd graag op uit om te gaan vissen. Daarnaast is koken – ook in de privésfeer- zijn grote hobby. “De liefde voor de keuken zit er dik bij me ingebakken,” glimlacht hij. “Fijn ook dat ik die nu mag delen met de deelnemers. Mijn werk nu zorgt er ook voor dat ik de lol terug heb gekregen. Dat bevordert mijn herstel absoluut. Ik zit weer op negentigprocent van waar ik wil zijn. Die laatste tien procent ga ik zeker ook halen.”
